Al ruim 30 jaar een vertrouwd adres

In 1977 opgericht door Wim en Jeanne van Esch, inmiddels heeft de tweede generatie het stokje overgenomen. Een echt Udens familiebedrijf dus. In de afgelopen 5 jaar is er veel veranderd. Vandaag de dag staat er een modern bedrijf, ambitieus en met vernieuwd enthousiasme! Hieronder is te lezen hoe het zo kwam...

Een makkelijke start was het allerminst. Het is een grote stap van werknemer naar ondernemer. Naast het fysieke werk moeten er ook nieuwe klanten gevonden worden, offertes gemaakt administratie gedaan worden. “Gelukkig stond mijn vrouw Jeanne vierkant achter me. We hebben samen de schouders eronder gezet en keihard gewerkt om een succes te maken van ons bedrijfje.” Dat is altijd zo gebleven.
Een project dat Wim en Jeanne altijd is bijgebleven is de ontwikkeling van ‘Plan Stoffels’. “We hebben bij zeker 50 van de 64 woningen gewerkt” weet Wim nog. “Dat heeft ons een mooie duw in de rug gegeven.” Ook het faillissement van Intergroen heeft hen veel werk opgeleverd. Vanaf die tijd was Van Esch Tuinarchitectuur niet meer weg te denken uit Uden.
En de ontwikkelingen gingen door; in 1980 verhuisde het hoveniersbedrijf naar de Delstraat waar een loods werd gebouwd. Tien jaar later kwam hier een woonhuis bij. “Hier hadden we ruimte voor een kwekerij en de mogelijkheid voor opslag van materieel.” De kwekerij bestaat niet meer maar de loods en het huis worden nog steeds gebruikt.

Inmiddels is het 2004 en oudste zoon Willem heeft met succes zijn opleiding tot vakbekwaam hovenier afgerond. Hij heeft zich al van jongs af aan geïnteresseerd getoond in het hoveniersvak en is de beoogd opvolger van Wim. Hij hoeft zich echter geen illusies te maken; dit vak leer je pas echt in de praktijk. Onderaan beginnen, met je handen in de aarde en dan stap voor stap groeien. Alleen op die manier kan je je inleven in de praktijk van alledag en weet je wat er speelt. Maar al te vaak is de afstand tussen kantoor en werkvloer te groot wat weer leidt tot onbegrip en uiteindelijk een minder goed product.
In de twee jaar die volgen ontwikkelt Willem zijn vaardigheden in zaken als bestraten, hout bewerken, technische installaties, snoeien, enz. Hij toont zich een harde werker met een goede werkethiek; ‘niet kletsen maar poetsen’! Daarmee wint hij ook de sympathie en het respect van zijn collega’s, de mannen die hij straks leiding moet gaan geven…

Om een bedrijf succesvol te runnen is hard werken alleen niet genoeg.  Goed ondernemerschap is  enorm divers. Je krijgt te maken met klantcontacten, ontwerpen en offertes maken, administratie, personeel, planning en heel veel randzaken die allemaal aandacht vragen.  Een proces van jaren. Er is dus ook bewust gekozen om Willem geleidelijk meer bij de bedrijfsvoering te betrekken. Van een paar uur per week in het begin tot bijna volledig kantoorwerk vijf jaar later. Tegelijkertijd hebben Wim en Jeanne zich meer en meer teruggetrokken, al naar gelang de ontwikkeling van Willem dit toeliet.

“We hebben hem veel vrijheid gegeven” aldus Wim. “Uiteindelijk moet hij er in de toekomst mee verder dus mag hij zijn eigen werkwijze hanteren”. Die vrijheid heeft de zoon met beide handen aangegrepen. “Het bedrijf heeft te lang stilgestaan in haar ontwikkeling. Mijn ouders zijn in een heel andere tijd begonnen. Vroeger waren de tuinen veel eenvoudiger” vertelt hij. “Gazonnetje, border, grindtegels en spoorbielzen waren de ingrediënten. De tuinman kwam snoeien en de plantenbakken vullen met zomergoed. Nu is ons werk enorm divers en heel technisch. We komen niet meer alleen plantjes poten maar leggen zwembaden aan, metselen muren, plaatsen tuinhuizen, werken met staal  en maken allerlei elektrische installaties.”

 Om het bedrijf klaar te maken voor de toekomst zijn er dus nogal wat zaken verandert. Waar er voorheen vooral onderhoud werd gepleegd is het accent verschoven naar het aanleggen van tuinen. Ook is er een afdeling boomverzorging.
Ambitieus als hij is heeft Willem de zaken in een stroomversnelling gebracht. Daar moesten Wim en Jeanne ook in mee. Alles moest moderner wat niet altijd goed viel. “Er zijn wel degelijk discussies geweest over de noodzaak van bepaalde dingen” verteld Jeanne. “Ik werd bijvoorbeeld geacht met allerlei computerprogramma’s eigen te maken. En iedereen van mijn leeftijd weet dat dat bepaald niet makkelijk is” lacht ze. Maar het is haar gelukt en heeft er zelfs lol in gekregen.

Per 1 januari 2011 was het dan zover; de overname is compleet. Terugkijkend zijn alle betrokkenen zeer tevreden over het verloop. “Het is prachtig om te zien dat het bedrijf doorgezet wordt en nog wel door onze eigen zoon” vertellen de pensionarissen trots. Ze glunderen en zitten er relaxed bij. Niet dat ze vreemden zullen zijn in de zaak hoor; Wim verleent nog bijna dagelijks hand – en - span diensten en Jeanne is nog geregeld bezig met administratieve zaken. Ze zullen nog wel een poosje moeten wennen aan de nieuwe situatie maar stilzitten is geen optie. “We wandelen allebei graag in de bossen, Wim golft graag en we zijn dol op onze kleinkinderen, waar we veel tijd mee doorbrengen” zegt Jeanne. “We hebben jarenlang hard gewerkt en nu is de tijd gekomen om rustiger aan te doen” gaat ze verder. “En daar gaan we ook weer van genieten!”.